Ξημέρωμα στην Καππαδοκία.
Ο αέρας είναι κρύος, σχεδόν κοφτερός, και ο ουρανός στέκει ακόμα στο μωβ της νύχτας. Η πόλη κοιμάται, αλλά ένα ανεπαίσθητο βουητό προδίδει ότι κάπου εκεί έξω κάτι ετοιμάζεται να ξυπνήσει. Όσοι έχουν ξυπνήσει τόσο νωρίς δεν το κάνουν τυχαία. Έρχονται για μια στιγμή που δύσκολα περιγράφεται – και ακόμη πιο δύσκολα ξεχνιέται.
Στη μέση ενός λιτού χωραφιού, τα πρώτα αερόστατα φουσκώνουν σαν πολύχρωμοι καμβάδες που παίρνουν ζωή. Το φως από τους καυστήρες σκίζει το σκοτάδι, φωτίζοντας για λίγα δευτερόλεπτα τα χαμόγελα, τα πρόσωπα, την ανυπομονησία. Δεν υπάρχει μουσική, δεν υπάρχουν χειροκροτήματα. Μόνο σιωπή και μια αίσθηση ότι κάτι, κάπως, ξεκινάει.
Λίγο μετά, το καλάθι απογειώνεται σχεδόν ανεπαίσθητα. Δε νιώθεις απότομη κίνηση· νιώθεις μόνο ότι το έδαφος αρχίζει να απομακρύνεται με μια ηρεμία που μοιάζει αφύσικη για κάτι τόσο εντυπωσιακό. Και τότε έρχεται η στιγμή που όλα σκορπούν: η ανατολή αρχίζει να χρυσώνει την άκρη του ορίζοντα, και δεκάδες αερόστατα σηκώνονται μαζί, σαν χρωματιστές σκιές που παλεύουν με το φως.
Από ψηλά, οι κοιλάδες μοιάζουν με σκηνικό από άλλον κόσμο. Σχηματισμοί βράχων σαν γλυπτά, πεδινές εκτάσεις διαποτισμένες με αιώνες ιστορίας, πέτρινες σπηλιές, γραμμές χωματόδρομων, μικροσκοπικές φιγούρες που ακόμα δεν έχουν συνειδητοποιήσει πόσο υπέροχα είναι τα πρωινά σ’ αυτό το μέρος. Και εσύ, εκεί, αιωρούμενος ανάμεσά τους, νιώθεις για λίγα λεπτά την πολυτέλεια να παρατηρείς χωρίς να σε αγγίζει τίποτα από τον κόσμο κάτω.
Οι λέξεις δύσκολα τα καταφέρνουν εδώ. Είναι εμπειρία που δε φτιάχνεται για περιγραφές – φτιάχνεται για να τη ζήσεις.
Η προσγείωση γίνεται ήρεμα. Χώμα, φωνές, γέλια, ένα ανεπιτήδευτο «μπράβο» από το πλήρωμα και ένα ποτήρι αφρώδους οίνου για το καλωσόρισμα πίσω στη γη. Μια μικρή τελετουργία, όσο χρειάζεται, χωρίς υπερβολές. Τόσο απλά τελειώνει μία από τις πιο ιδιαίτερες στιγμές που μπορεί να χαρίσει ένα ταξίδι.
Και μετά, επιστροφή στο ξενοδοχείο. Η πόλη έχει πια ξυπνήσει. Οι καμινάδες καπνίζουν, οι ταβέρνες ψήνουν ψωμί, κι όσοι δεν είχαν ξυπνήσει νωρίς νομίζουν πως η μέρα μόλις ξεκίνησε. Για σένα, όμως, έχει ήδη συμβεί το σημαντικότερο.
Υπάρχουν εμπειρίες που φωτίζουν έναν τόπο.
Και υπάρχουν εμπειρίες που φωτίζουν έναν άνθρωπο.
Η πτήση με αερόστατο στην Καππαδοκία γίνεται και τα δύο
Βρες ξενοδοχείο
